گلاسه: وقتی نام مصطفی دنیزلی را می‌ شنویم، جلوتر از عناوین مختلفی که او در فوتبال ترکیه به‌ دست آورده، یاد بازی‌ های زیبایی می‌افتیم که تیم‌ های او به نمایش می‌ گذارند. از پاس و پرسپولیس بگیرید و به تراکتورسازی در لیگ نوزدهم برسید. آقا مصطفی فوتبال را در بازی زیبا خلاصه کرده و لازمه قهرمانی را ارائه نمایشی تماشاگر پسند می‌ داند؛ سرمربی با تجربه و پرافتخار تراکتورسازی که از میان تمام پیشنهاد های ابتدای فصل، تبریز را برای ادامه فعالیت مربیگری انتخاب کرد.

انتخابی برای خلق اولین قهرمانی تراکتورسازی در لیگ ایران که انگار دنیزلی هدفی جز این در سر ندارد. با دنیزلی در روز هایی که شایعه بازگشت او به ترکیه شنیده می‌ شود، گپ زدیم و این مربی تمام این اخبار را تکذیب و تأکید کرد در تراکتورسازی می‌ ماند تا هواداران این تیم را به جام قهرمانی برساند. او در صحبت‌ هایش از بازی ایران و عراق هم گفت و البته تمام قد از مسعود شجاعی حمایت کرد. آقایان خوش‌زرع، عیوضی و بهرامی ما را در انجام این مصاحبه یاری کردند.

شما در باشگاه‌ های بزرگ ترکیه مربیگری کرده و موفقیت‌ های متعددی به‌دست آورده‌ اید. تراکتورسازی آیا چالش جدیدی برایتان بود که به این باشگاه آمدید؟

من سابقه کار در باشگاه‌ های بزرگ ترکیه و ایران را دارم. تراکتورسازی اما تیم متفاوتی است. زمانی که در تهران کار می‌ کردم، این تیم در لیگ برتر حضور نداشت. دو سال قبل من از تراکتورسازی پیشنهاد همکاری دریافت کردم اما آن زمان شرایطم برای حضور در این تیم مساعد نبود. فوتبال ایران برای من هیجان دارد که با حضور در تبریز این هیجان افزایش یافت و شکل متفاوت‌ تری به خود گرفت. کشور ایران و شهر تبریز را دوست دارم. در گذشته فقط یک بار به تبریز سفر کرده بودم که خاطرات حضور در این شهر هرگز از یادم نمی‌ رود.

اینها کمک کرد تا پیشنهاد تراکتورسازی را قبول کنید؟

قطعاً. ابتدای فصل از تراکتورسازی، یک تیم یونانی و چند باشگاه از ترکیه پیشنهاد مربیگری دریافت کردم. اخیراً فضای فوتبال ترکیه مرا راضی نمی‌ کند و علاقه‌ ای ندارم آنجا کار کنم. تراکتورسازی اما تیمی است که تاکنون قهرمان نشده و هواداران زیادی دارد. من هم تنها مربی ترکیه‌ ای هستم که موفق به قهرمانی با سه تیم بزرگ کشورم، یعنی گالاتاسرای، فنرباغچه و بشیکتاش شده‌ام. از این رو می‌ خواهم با تراکتورسازی یک اولین را خلق کنم و به همین دلیل چنین باشگاهی را انتخاب کردم.

با چه هدفی روی نیمکت تراکتورسازی نشستید؟ قهرمانی؟

در عمر مربیگری‌ام هدفی جز قهرمانی نداشته‌ ام. البته دو بار زمانی تیم‌ ها را تحویل گرفتم که از قهرمانی دور شده بودند. تراکتورسازی را در ابتدای فصل انتخاب کردم و به همین دلیل می‌ خواهم در لیگ برتر ایران برای اولین بار قهرمان شوم. مهم‌ تر از این قصد دارم مردم آذربایجان و هواداران تراکتورسازی را به قهرمانی برسانم و با این هدف اینجا حضور دارم. لیگ برتر را خوب شروع کردیم اما در هفته‌ های اخیر نتیجه نگرفته‌ ایم که چنین اتفاق‌هایی در فوتبال طبیعی است. شروع لیگ مهم بوده اما نحوه پایان آن مهم‌ تر است.

در تبریز بیشتر از همه چه نکته‌ ای - شخصی و فوتبالی -شما را تحت تأثیر قرار داده؟

عملکرد ما در زمینه فوتبال مشخص است. توجه مردم به من را پیش از این در تهران تجربه کرده‌ ام. اکنون این توجه و علاقه مردم در تبریز متفاوت‌ تر است و این نزدیکی، توجه و علاقه مردم عطش مرا برای موفقیت بیشتر می‌ کند. به همین دلیل از حضور در تبریز و باشگاه تراکتورسازی راضی هستم.

یک مصاحبه قدیمی از شما هست که گفته‌اید در تیم‌ های‌تان نیاز به یک طبال دارید که طبل حمله را بزند. طبال تراکتورسازی در این فصل کیست؟

اشتباه ترجمه کرده‌ اند (می‌خندد). من گفته بودم که همواره به یک نوازنده ویولن نیاز دارم و نه طبل و طبال. اکنون نمی‌ توانم بگویم صد در صد نوازنده ویولن تیم من فلان بازیکن است، چون چند بازیکن این وظیفه را بر عهده دارند. نوازنده ویولن در یک گروه ارکستر وظیفه متفاوت‌ تری بر عهده دارد و منظور من از این جمله بازیکنی است که مسیر بازی را هدایت کند، تعادل داخلی تیم را برقرار کرده و کیفیت بالایی هم داشته باشد. در تراکتورسازی چند بازیکن من این وظیفه را بر عهده دارند که اشاره به اسامی آنها خوب نیست.

تیم‌ های شما در ایران همیشه خوب بازی می‌ کنند اما قهرمان نمی‌ شوند. دلیل خاصی دارد؟

هدف نخست من ارائه بازی زیبا و تماشاگر پسند و در کنار آن کسب موفقیت است. البته قاافرادی هم برای قهرمانی تیمی که خوب بازی می‌ کند وجود ندارد. شاید تیم‌ هایی که هدایت‌شان را بر عهده داشتم خوب بازی کردند اما قهرمان نشدند. طبیعتاً بدون ارائه فوتبال زیبا، قهرمانی ممکن نیست. مگر اینکه به صورت اتفاقی قهرمان شوی. به همین دلیل معتقدم ارائه فوتبال خوب و زیبا لازمه قهرمانی است. من به بازیکنانم هم گفته‌ ام که هدف نخست‌مان باید ارائه بازی تهاجمی و زیبا باشد.

تفاوت مربیگری در پاس و پرسپولیس با تراکتورسازی در چیست؟

حضور در تبریز هیجان بیشتری دارد و من اینجا برای کسب نخستین قهرمانی تلاش می‌ کنم.

همیشه با بازیکن‌سالاری مبارزه کرده‌ اید. در تراکتورسازی چطور بازیکنان بزرگ را اداره می‌ کنید؟

بازیکن هایی که به سطح «بازیکن بزرگ» وارد می‌ شوند، معمولاً «خودبینی» دارند. من از کار کردن با چنین بازیکن هایی همواره لذت برده‌ام. بازیکنی بزرگ است که تجربه و خودبینی خود را در اختیار موفقیت تیمش قرار بدهد. بازیکن بزرگی که برای تیم من تلاش می‌ کند، کنار من حضور دارد اما بازیکن بزرگی که بزرگی خود را خارج از تیم خرج می‌ کند، جایی کنار من ندارد.

چند روز قبل شایعه شد که از ترکیه پیشنهاد مربیگری دارید. آیا واقعیت دارد؟

طی یک تا یک و نیم ماه گذشته از دو باشگاه ترکیه‌ ای پیشنهاد دریافت کردم و شرایط‌شان هم بهتر از اینجا است اما برای من تفاوتی بین ترکیه و ایران وجود ندارد و هدف من از حضور در تراکتورسازی متفاوت است. پیشنهاد ها همیشه وجود دارد اما من تراکتورسازی را برگزیده‌ام و انتخاب دیگری ندارم.

درباره بازی ایران- عراق صحبت می‌ کنید؟

با هیجان بالا این بازی را تماشا کردم و تقابل ایران و عراق برای من خیلی مهم بود. ایران در آن بازی نتوانست فوتبال مورد نظرش را ارائه کند اما بعد از این شکست نباید از برخی افراد انتقاد شود. تمام بازیکنان ایران در بازی با عراق نتوانستند فوتبالی که از آنها انتظار داشتیم را به نمایش بگذارند. تقریباً تمام بازیکنان ایران، اعم از بازیکنان داخلی و لژیونرها را می‌ شناسم و معتقدم آنها از نظر روانی در کیفیتی پایینتر از سطح بازی با عراق قرار داشتند.

اما حتماً شنیده‌ اید که خیلی‌ ها بعد از پایان این بازی از مسعود شجاعی انتقاد کردند. برای باز گرداندن روحیه به او، آیا با شجاعی حرف زده و برای درخشش در لیگ آماده‌اش کرده‌ اید؟

من هم شنیدم که بعد از بازی با عراق از مسعود شجاعی انتقاد هایی شده. مسعود کاپیتان تیم من است و به دلیل شرایطی که برایش پیش آمده، به اندازه خودش ناراحت هستم. معمولاً نام تمام ورزشکارانی که در سطح بین‌ المللی برای کشور شما افتخار آفریده‌اند را روی خیابان‌ ها و میدان‌ ها گذاشته‌ اند که این نشانگر فرهنگ بالای ایران است. مسعود شجاعی هم سال‌ هاست به خاطر ایران تلاش کرده و در سطح آسیا و اروپا به بهترین شکل ممکن نام کشورتان را مطرح کرده است. چشمپوشی از این مسائل و انتقاد از شجاعی به خاطر یک اشتباه انصاف نیست، به ویژه برای کشوری که چنین فرهنگ بالایی دارد.

اما منتقدان می‌ گویند اگر شجاعی اخراج نمی‌ شد، ایران مقابل عراق شکست نمی‌ خورد. هر چند به شخصه معتقدم اخراج شجاعی به هیچ وجه روی گل دوم عراق نقش نداشت.

من هم می‌پذیرم که مسعود مقابل عراق اشتباه‌ هایی داشت. به عنوان نمونه بیش از حد معمول عصبانی بود و زیاد به داور اعتراض می‌ کرد. البته معتقدم مسعود به خاطر آن صحنه نباید کارت زرد می‌ گرفت، بلکه باید پیش از آن به خاطر اعتراض‌هایش کارت قرمز می‌ گرفت. شجاعی در یک صحنه بحث‌ برانگیز کارت زرد دوم را دریافت کرد. اینکه تمام گذشته و خدمت شجاعی برای فوتبال ایران را فراموش کرده و به خاطر یک بازی از او انتقاد شود، دور از انصاف است.

من در تیمم بیش از همه به مسعود شجاعی اعتماد دارم. او کاپیتان تیم من و کاپیتان تیم ملی ایران است. انسان جایزالخطاست و مسعود هم در بازی اشتباه‌ هایی داشت اما وقتی به گذشته او نگاه می‌ کنیم، می‌ بینیم او در جام جهانی، جام ملت‌ های آسیا و لیگ‌ های اروپایی برای ایران تلاش کرده و مردم کشور شما با فرهنگ‌ بالای‌شان نباید گذشته شجاعی را به خاطر یک اشتباه فراموش کنند. من که فراموش نمی‌ کنم.

چه تیمی قهرمان لیگ نوزدهم می‌ شود؟

من پیشگو نیستم که نام تیم قهرمان را بگویم. پس از هفته بیست و دوم، تنها چند تیم بالای جدول باقی می‌ مانند و رقابت قهرمانی بین آنها و تا هفته سی‌ ام ادامه خواهد داشت.

انگار که از حضور در تبریز رضایت کامل دارید. از برخورد مردم تبریز با خودتان بگویید و اینکه چقدر در کار شما تأثیر گذاشته است؟

برخورد مردم تبریز با من فوق‌ العاده است تا حدی که گاهی برای تردد در سطح شهر به مشکل می‌خورم. دستشان درد نکند و تلاش می‌ کنم لایق علاقه آنها باشم. بنده به تنهایی نمی‌ توانم یک تیم را قهرمان کنم، به همین دلیل تمام ارکان باشگاه، از آقای زنوزی گرفته تا آقای صادقیان و سایر کارکنان باشگاه تلاش می‌ کنیم تا به هدف‌مان برسیم. شبانه‌ روزی کار می‌ کنیم و مسئول فنی این تلاش هم من هستم. ما در دو جام به مسیر خودمان ادامه می‌ دهیم. راه‌مان باز و آینده تراکتورسازی درخشان است.