وب‌ سایت گجت نیوز - کسرا جلیلی: یک شرکت کانادایی موفق به ساخت شنل نامرئی کننده شده که عملکردی به مراتب فراتر از انتظارات دارد. این شنل واقعا می‌ تواند اشیاء و حتی اشخاص را تا حد قابل قبولی نامرئی کند!

ساخت شنل نامرئی کننده توسط یک شرکت کانادایی؛ رویایی که به حقیقت پیوست؟

اگر سری فیلم‌ های هری پاتر را تماشا کرده باشید یا از آن بهتر، کتاب‌ های آن را خوانده باشید، قطعا شنل معروف معروف هری را به خاطر دارید! شنلی که می‌ توانست هر چیزی که داخلش قرار می‌ گرفت را نامرئی کند. اما حتی اگر با هاگوارتز و دنیای هری پاتر هم آشنایی ندارید، باز هم به احتمال قریب به یقین، زمانی این آرزو را داشته‌ اید که بتوانید نامرئی شوید و البته هر وقت که اراده می‌ کنید، دوباره مرئی بشوید. درنتیجه به هیچ عنوان اغراق‌آمیز نیست اگر بگوییم که ساخته شدن یک شنل نامرئی کننده که واقعا هم کار می‌ کند، می‌ تواند آرزوی تقریبا تمام انسان‌ هایی که تاکنون در کره زمین زیسته‌اند را به واقعیت تبدیل کند!

شنل نامرئی کننده

ساخت شنل نامرئی کننده توسط یک شرکت کانادایی؛ رویایی که به حقیقت پیوست؟

تصویری از بکارگیری شنل نامرئی کننده شرکت هایپر استلث؛ همانگونه که مشاهده می‌ کنید، دست‌ های فرد بخاطر نزدیکی به این شنل قابل مشاهده است، اما بدن او، بخاطر قرارگیری در فاصله مناسب از سطح شنل، تقریبا نامرئی شده است!

شرکت سهامی بیوتکنولوژی هایپر استِلث (Hyperstealth Biotechnology Corporation) که یک شرکت کانادایی هم هست، به مدت ۱۰ سال در حال تلاش برای ساخت شنل نامرئی کننده بوده است. اما با این حال، تاکنون هیچ گزارش یا تصویری رسمی از پروتوتایپ‌ها و نمونه‌ های اولیه‌ای که مهندسان این شرکت طی این ۱۰ سال ساخته‌اند، منتشر نشده بود. تا اینکه به طور کاملا ناگهانی، این شرکت از نمونه نهایی پروژه‌ای که در تمام این سال‌ ها در حال کار کردن روی آن بوده، رونمایی کرد. پروژه‌ای که کارکنان این شرکت، نام “شِنِل کوانتومی” (Quantum Cloak) را روی آن قرار داده‌ اند.

به گفته مهندسان و مدیران این شرکت، آن‌ ها مدت‌ ها است که به تکنولوژی و رویکرد خودشان مبنی بر نحوه نامرئی کردن اشیاء، پی برده‌ اند، اما نمونه‌ های آزمایشی قبلی آن‌ ها بیشتر از اینکه منجر به ناپدید شدن شیء شود، باعث مات و تار شدن آن می‌ شده. تا اینکه پس از ۱۳ نمونه آزمایشی، آن‌ ها بالاخره توانستند کاری کنند تا شنل کوانتومی، انقدر شیء قرار گرفته در داخل و یا پشت خودش را مات کند که دیگر عملا آن شیء دیده نشود!

نکته بسیار جالب در رابطه با شنل کوانتومی این است که قطر آن، تقریبا به اندازه قطر یک ورق کاغذ است! در واقع بخاطر همین قطر اندک و ناچیز هم به آن لقب “شنل” داده شده است.

نحوه عملکرد شنل نامرئی ساز!

اما سوالی که قطعا برایتان بوجود آمده این است که این شنل دقیقا چگونه کار می‌ کند؟ بر خلاف چیزی که احتمالا انتظار دارید، نحوه عملکرد این شنل فقط و فقط بر پایه اصول ابتدایی و بسیار ساده فیزیک است! در واقع همه کاری که شنل نامرئی کننده آقای گای کرمر و همکاران او انجام می‌ دهد، هدایت و منحرف کردن پرتو‌ های نور به نحوی است که توهم نامرئی بودن شیء را در ذهن بیننده به وجود بیاورد. وظیفه منحرف کردن پرتو‌ های نور هم برعهده لنز‌هایی است که به طور کاملا هوشمندانه و مهندسی شده جایگذاری شده‌ اند. البته این لنزها، لنز‌های عادی نیستند و در واقع لنز‌های عدسی (Lenticular Lenses) هستند.

اگر با لنز‌های عدسی آشنایی داشته باشید، احتمالا همین حالا هم متوجه رویکرد فوق‌ العاده ساده، ولی کاربردی این شنل جذاب شده‌ اید. اگر هم با اینگونه لنز‌ها آشنایی ندارید، کافی است سعی کنید خاطرات دوران کودکی خود را به یاد بیاورید! احتمالا شما هم در دوران کودکی، درست مثل تقریبا هر کودک دیگری، با جاسوئیچی‌ها و آینه‌ های کوچکی که یک دوره در کشور خودمان هم بسیار محبوب شده بود، مواجه شده‌ اید.

این اشیاء جالب، به گونه‌ ای طراحی شده بودند که اگر از یک زاویه به آن نگاه می‌ کردید، یک تصویر را مشاهده می‌ کردید و هنگامی که زاویه دیدتان را تغییر می‌ دادید، تصویر متفاوتی را تماشا می‌ کردید. به عنوان مثال ممکن بود از یک زاویه، کودکی را می‌ دیدید که چشمانش را بسته و از زاویه دیگر هم همان کودک را با چشم‌ های باز مشاهده می‌ کردید. یا از یک زاویه یک دختر را تماشا می‌ کردید و از زاویه دیگر، یک هیولا را!

اگر این آینه‌ ها و جاسوئیچی‌ها را بخاطر آورده باشید، احتمالا اکنون می‌ توانید دلیل استفاده شرکت هایپر استلث از لنز‌های عدسی را به خوبی درک کنید!

ساخت شنل نامرئی کننده توسط یک شرکت کانادایی؛ رویایی که به حقیقت پیوست؟

تصویری متحرک که نشان می‌ دهد چگونه یک قطعه شیشه ساده که از لنز‌های عدسی تشکیل شده می‌ تواند با استفاده از پدیده شکست نور، جسم زیرین خودش را ناپدید کند!

اما موضوع دیگری که شنل کوانتومی را به یکی از بهترین ابزار‌های ناپدید کننده ساخته شده توسط انسان تبدیل کرده، استفاده خلاقانه از یک مفهوم فیزیکی دیگر بنام قانون شکست نور یا قانون اِسنِل (Snell’s Law) است. قانون اسنل به این واقعیت اشاره دارد که نور هنگام تغییر سرعت، به اصطلاح شکسته می‌ شود و به نحوی متفاوت بازتاب می‌ کند.

اگر بخواهیم این موضوع را کمی بیشتر توضیح دهیم، باید بگوییم که به عنوان مثال نور در خلاء، دارای سرعت ۲۹۹ ٬ ۷۹۲ ٬ ۴۵۸ متر بر ثانیه است که البته معمولا این سرعت برای ساده‌تر شدن محاسبات، ۳۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه در نظر گرفته می‌ شود. اما سرعت نور در همه جا به همین میزان نیست، به عنوان مثال سرعت نور در هوا، یا بهتر بگوییم در پایینی‌ترین لایه اتمسفر کره زمین، ۲۹۹,۷۰۴,۶۴۴ متر بر ثانیه است که البته بسیار نزدیک به سرعت نور در خلاء است. اما سرعت نور در مثلا آب، تقریبا ۲۲۵ هزار کیلومتر بر ثانیه و در شیشه هم حدودا ۲۰۰ هزار کیلومتر بر ثانیه است. در نتیجه هنگامی که نور از هوا وارد آب می‌ شود، بخاطر ایجاد تغییر در سرعتش، دچار پدیده شکستگی می‌ شود.

به طور کلی می‌ توان گفت که ضریب شکست نور، همان عاملی است که میزان تغییر و یا به تعبیری، میزان کاهش سرعت نور در محیط‌ های گوناگون را مشخص می‌ کند. به عنوان مثال ضریب شکست نور در خلاء، عدد ۱ درنظر گرفته می‌ شود و شکست نور در هوا، ۱.۰۰۰۲۹۳ است. میزان این ضریب در آب و شیشه هم به ترتیب ۱.۳ و ۱.۵ است.

ساخت شنل نامرئی کننده توسط یک شرکت کانادایی؛ رویایی که به حقیقت پیوست؟

در این تصویر، پدیده شکستگی نور به بهترین شکل ممکن قابل رویت است.

اما دلیل اینکه این بحث شکستگی نور و یا همان قانون اسنل را کمی تخصصی‌ تر مورد بررسی قرار دادیم، این است که تکنولوژی بکار رفته توسط شرکت هایپر استلث هم دقیقا برمبنای همین قانون اسنل پایه‌گذاری شده است. در واقع این شرکت با استفاده از لنز‌های عدسی و ایجاد ضریب شکست بسیار بالا، باعث شکستگی شدید نور می‌ شود و سپس همین لنز‌های عدسی به لطف موقعیت و نحوه جایگیری استادانه خودشان، می‌ توانند جسمی که در پشتشان پنهان شده را به طور کامل غیب کنند! یا حداقل انقدر آن را مات و تار کنند که به سختی بتوان آن را تشخیص داد.

کاربرد‌ های احتمالی تکنولوژی نامرئی کننده

همانگونه که پیشتر هم اشاره شد، شنل نامرئی کننده شرکت هایپر استلث تنها به اندازه یک کاغذ قطر دارد و در نتیجه به سادگی هرچه تمام‌تر می‌ توان از آن در شرایط و موقعیت‌ های گوناگون استفاده کرد. خود آقای گای کرمر هم این موضوع را یکی از اصلی‌ ترین مزیت‌ های شنل کوانتومی شرکتش می‌ داند. به همین دلیل او و دیگر تصمیم‌گیرندگان این شرکت معتقدند که تکنولوژی آن‌ ها می‌ تواند کاربرد‌ های نظامی بی نظیری داشته باشد. این موضوع انقدر مورد توجه آن‌ ها قرار گرفته که به طور رسمی اعلام کرده‌ اند قصد دارند تکنولوژی خودشان را در اختیار ارتش قرار دهند!

تکنولوژی ما به خوبی می‌ تواند اجسام و یا حتی اشخاص مد نظر ارتش را درست جلوی چشم‌ های دشمن، از دید آن‌ ها پنهان کند. حتی اگر شنل نامرئی کننده ما نتواند به طور صددرصدی هم آن شیء یا فرد مورد نظر را از چشم دیگران پنهان کند، حداقل کاری که انجام می‌ دهد این است که بخش‌ های قابل توجهی از آن را غیر قابل رویت می‌ کند و در نتیجه دشمن نمی‌ تواند متوجه شود که چه چیزی دقیقا در جلوی چشم‌ هایش قرار گرفته است! ضمن اینکه برای راه‌ اندازی شنل کوانتومی ما هم عملا نیازی به هیچ کار سخت‌ افزاری و پیچیده‌ای نیست و صرفا کافی است به سرباز بگویید که “این دستگاه را بگیر و در آنجا قرارش بده” و یا “در زاویه‌ای که می‌ گویم، نگهش دار”!

واضح است که اگر واقعا از این تکنولوژی در ارتش و برای اهداف نظامی استفاده شود، میدان‌ های جنگ حتی از چیزی که همین حالا هم هستند، ترسناک‌ تر و غیر قابل پیش‌ بینی‌تر می‌ شوند. در واقع این موضوع انقدر عجیب، خلاقانه و غیر منتظره است که حتی در بازی‌ های کامپیوتری هم به ندرت شاهد بکارگیری چنین تکنولوژی‌ هایی در میدان‌ های جنگ هستیم؛ حتی آن دسته بازی‌ هایی که در آینده‌ های بسیار دور رقم می‌خورند!

ساخت شنل نامرئی کننده توسط یک شرکت کانادایی؛ رویایی که به حقیقت پیوست؟

اتفاقی که ممکن است بسیار زود تر از چیزی که فکرش را می‌ کنیم در دنیای واقعی و البته در ابعاد واقعی هم رخ دهد!

اما نظر شما کاربران گجت نیوز در رابطه با این اختراع جذاب و هیجان‌ انگیز چیست؟ آیا تکنولوژی و شنل نامرئی کننده آقای کرَمِر و همکاران او، که البته ترجیح می‌ دهند آن را با نام شنل کوانتومی به جهانیان بشناسانند، واقعا می‌ تواند آرزوی دیرینه بشر مبنی بر نامرئی شدن را به واقعیت تبدیل کند؟ اگر پاسختان به این سوال مثبت است، آیا این موضوع خبری خوشحال کننده برای انسان‌ ها است یا صرفا دنیا را به جایی ترسناک‌ تر و غیر قابل پیش‌ بینی‌تری تبدیل می‌ کند؟ دنیایی که در آن حتی به چشم‌ های خودتان هم نمی‌ توانید اعتماد کنید!