گلاسه: مسأله فوتبال ایران دیگر فقط ماندن یا جدایی مربیان خارجی نیست. مسأله این است که باید ببینیم در این جدل‌ها برای ماندن یا رفتن آنها چه می‌ گذرد و چه روابط و اتفاقاتی از عوامل بحران این باشگاه‌ هاست. تشابه ماجرا های استراماچونی و کالدرون ساده و روشن نشان می‌ دهد که باشگاه‌ ها در چه وضعیتی هستند و چه کیفیتی از مدیریت را تجربه می‌ کنند.

آنچه درباره مذاکرات بی‌فایده مدیران باشگاه استقلال با وکیل آندره‌آ استراماچونی می‌ شنویم و آنچه سرمربی سابق استقلال آن را مذاکرات دروغین می‌نامد، نمایی از مدیریت و باشگاه‌داری و مواجهه باشگاه با هواداران است، جریانی که از اعتبار چیزی باقی نمی‌ گذارد و اعتماد بین هوادار و باشگاه را به جایی می‌ رساند که نگران‌ کننده است.

این شاید البته رویارویی با واقعیت باشد. باشگاه استقلال هرگز نخواست بحرانش برای ادامه کار با استراماچونی را شفاف با هواداران در میان بگذارد و آن مذاکرات در قطر ۶ روز پس از بسته شدن پرونده از نگاه استراماچونی و ایجنت او، اعتباری نداشت.

اما آنچه نشان می‌ دهد استقلال در این جریان تنها نیست و چنین ماجرا هایی و روش مواجهه باشگاه‌ ها با آنها تکرار می‌ شود، این است که مشابه ماجرای استقلال را در پرسپولیس می‌ بینیم. تکرار یک مسیر غلط بدتر از انتخاب یک مسیر غلط است.

در میان جدل‌های استراماچونی و کالدرون با دو باشگاه استقلال و پرسپولیس یک وجه مشترک پیدا می‌ شود، اینکه هر دو مربی فارغ از مسائل مالی خواستار تغییراتی در باشگاه‌ ها شده‌ اند. اگر این اخبار صحت دارد که استراماچونی و کالدرون دیگر گرایشی به همکاری با بخشی از مسئولان باشگاه نداشتند، فقط نمی‌ توان رفتار آن مربیان را غیرحرفه‌ ای و مداخله در امور باشگاه دانست. در باشگاه‌ ها و در روابط مدیران چه می‌ گذرد که مربیان برای ادامه همکاری چنین شرط‌هایی تعیین می‌ کنند و مسیر موفق را فقط بدون حضور چهره‌ های مهمی در باشگاه‌ ها تشخیص می‌ دهند؟

اگرچه چنین شرط‌هایی شاید در ساختار یک باشگاه حرفه‌ ای عجیب باشد که سرمربی بخواهد مدیر تیم را تغییر دهد اما واکنش‌ های مشترک مربیان استقلال و پرسپولیس نشان می‌ دهد که جریان داخلی باشگاه‌ ها چه موانعی برای فعالیت حرفه‌ ای مربیان می‌ سازد. واکنش علی فتح‌الله‌زاده در روزی که شرط استراماچونی درباره حضور نداشتن فتح‌الله‌زاده در استقلال را شنیدیم، این بود که می‌ خواست با پست در اینستاگرام هوادار را تحت تأثیر قرار دهد.

او گفت که حاضر است برای بازگشت استراماچونی باشگاه را ترک کند. افشین پیروانی، مدیر تیم پرسپولیس نیز رفتار فتح‌الله‌زاده را در مقابل شرط گابریل کالدرون تکرار کرد و گفت که حاضر است از پرسپولیس برود تا کالدرون برگردد اما همه می‌ دانیم که آنها برای رضایت هواداران چنین شرطی را پذیرفتند، در حالی‌که اگر مشغول یک فعالیت شفاف و مؤثر و حرفه‌ ای در باشگاه بودند، دلیلی نداشت این واکنش را مقابل تعیین شرط از سوی سرمربی داشته باشند.

باشگاه‌ ها دچار بحران‌ های داخلی هستند و فارغ از مشکلات مالی، روابطی بر باشگاه‌ ها حاکم است که هر مربی حرفه‌ ای آن را مانع پیشرفت می‌ بیند.